zaterdag 6 april 2013

En we blijven gaan...

Met de communie van Janne in het vooruitzicht en de paasvakantie die mij vrije tijd verschaft... de ideale combi om even op de pedaal te trappen.

Gisteren koos Zoë - in mijn én haar ogen - een prachtig vogelstofje uit mijn kast (Mies en Moos als ik het goed heb) om er een kleedje mee te maken.  Toen de eerste passessie zich aankondigde bleek als snel dat het kleedje te klein zou zijn voor haar.  Grote teleurstelling bij Zoë maar pretoogjes bij Maxe.  Hét voordeel van meerdere dochters te hebben, te klein voor de ene is gepast voor de volgende en te groot is eigenlijk nooit een probleem ;-)

Dus zo geschiedde, het mooie vogelkleedje werd Maxe's eigendom, en het staat haar beeldig, al zeg ik het zelf :-)

Patroon uit: Stof-voor-durf-het-zelfvers met cirkelrok.  Paspelbandje aan de hals, tussen bovenstuk en rok en als afwerking van de rok.  Ik mis nog paspel tussen de armsgaten maar da's dan voor een volgend projectje.





Zoë vond dan natuurlijk dat ze niet in hetzelfde kleedje als Maxe voor de dag kon komen, ook al zou dat in een ander stofje zijn.  Zij koos dan voor hetzelfde bovenstukje maar met een rimpelrokje onder.  We improviseerden nog een 'riempje' om het geheel te breken (ook de binnenvoering is in dit stofje) en de jongedame was tevreden.  Een fel gekleurd giletje erop en ze is er klaar voor!  Misschien dat ik een bloemenbroche of zo maak uit het gele stofje om het nog wat op te vrolijken.


Tot blogs!